Bir gemi kalkar Batumdan
Soçiden Adlerden Potiden
Hüsran acı elem keder yüklü

Umutlar vardı Elbruz dağlarını aşkın
Hayaller vardı Nogay Bozkırlarını dolduracak
Aşklar vardı kucak kucak dünden bugüne kalacak

Önce martılar havalandı çığlık çığlığa
Yıldızlar indiler gökten mateme
Ay katıldı bütün gücüyle küskünlüğe
Yakamozlar sustular suskunluğa

Karabataklar kararmışlardı
Bütün renkler silinmiş
Zifiri karanlıklar kaplamıştı

Bir ana yüreği dağlanmış
İri kara gözlerle bakıyor gerilere
Göğsündeki imanı dayanak
Asaleti eteklerini dolduracak
Güzel siması yine mağrur
Yine vakarlı duruşu

Kızıla boyanmıştı karadeniz
Alkanlar akmıştı
Kuban Nehri deliliğinde çılgınlığında
Hasretler bırakıldı sılada

Kimi yarini
Kimi ciğerparesini
Kimi gülünü
Kimi kaşenini
Kimi ana babasını kodu
Meçhulden meçhule

Düştü yaktı kavurdu ateş
Acılar anlatılamayacak
İşkenceler unutulamayacak
Takamazdı esaret zincirini
İncecik kuğu boynuna
Takmadı geriye dönüp bakmadı

Onların olsun
Mal mülk saltanat
Taht taç onların olsun

Bahtının sürüklediği yerdeydi şimdi
Sevgiye sevdaya
Güvene barışa huzura
Yelken açmıştı kara gemi

Varna Burgaz Köstence
Mendiller kara
Martılar kara
Karanfiller güller kara
Leylaklar laleler kara

Kırmızıya döndü sonra
Utancından yer gök
Gelincikler kırmızı
Gökyüzü kan kırmızı
Gözyaşları ateş kırmızısı

Alınlar ak mingi tav karları aklığında
İmanlar göğüslerinde asalet eteklerinde
Bin bir umutlarla hayal kırıklıkları ile
Geldiler sana Anadolu aç bağrını Anadolu
Bırakılarak Kafdağı'nın ardında Kafkasya
Bir nağme yollamak geçer içimden
O da gelmez elimden
Bahtı Kara Kafkasya

(1864 yılı Çerkez sürgününde 1.5 milyon insanın dramını acısını
gözyaşlarını anlatmaya çalıştım.)

Zalimlere kan emicilere vampirlere ithaf olunur.

Necmiye Sarpkaya