Aynada bakıyorum suretime.
Saçıma, ellerime,
Bu benim diyorum.
Ama aynı zamanda soruyorum;
Ben kimim? diye kendi kendime.
Düşünüyorum,
Ben çerkezim, kafkas nesliyim,
Elbruz eteklerinden gelmeyim.
Kafe dansındaki asaletim.
Şamilin torunu bir hgebzim.
Daldım aynada gözlerime,
Gözlerimin içinden baktım maziye,
Karadenizde bir gemi içinde,
Osmanlıya sığınan mülteci benim.
145 Yıl geçmişten gelen bu seste ne?
Karışmış hırçın dalgalara,
Karadenizde bir ağlama sesi!
Anladım şimdi!
Bak dinle;
Karadenizde göz yaşı döken benim.
Bakıyorum hala kendime,
Gözlerimden süzülen yaşlarla birlikte.
Buldun kendini, hey çerkez kızı!
Ama neye yarar?
Kendi boşluğumda kaybolan benim