Senden ayrılırken kundakta bile değilmişiz,

sürgün, demişler bu yarım kalan destana,

sen ne dersin EY KAFKASYA bizim gibi vefasızlara?

konuş ne olur susma! kartalların soydaş leşleri üzerinde uçmakta...

kurtların pusuya düşürülmüş,

anaların feryadı yürek parçalıyor,

her sevda yarım, her kahramanlık namlu ucunda donup kalıyor...

iki can düşüyor toprağa,biri senin bağrına ,

biride senden bi haber ÇERKESLERİN bağrına,

çığlıkların pışını sesinde duyulmaz oldu,

ÇERKESLİKTEN geriye sadece adın kaldı,

yoruldum artık EY KAFKASYA...........